Wspólna praca łączy

Mózg nie tylko zabija nadmiar komórek, ale także tworzy gęsto utkaną sieć wiązań nerwowych, a następnie przycina ich nadmiar. Liczba powiązań wchodzących przy tym w grę jest niemal niewyobrażalna. Każda ze 100 miliardów komórek nerwowych w mózgu jest w stanie wytworzyć tysiące połączeń. Niektóre komórki tworzą nawet do 200 tys. połączeń. Zatem szacunkowa liczba połączeń w mózgu jest astronomiczna. Profesor Peter Huttenlocher z Uniwersytetu Chicago dokonał przeglądu aktualnej liczby połączeń nerwowych u ludzi w różnym wieku i stwierdził, że kiedy płód ma 24 tygodnie, 70 tys. komórek w kawałku tkanki mózgowej wielkości łebka od szpilki tworzy około 124 milionów połączeń.

W jaki sposób mózg decyduje, które połączenia powinny zostać, a które nie? Skąd wie, które z nich są dobre, a które złe? I znowu odpowiedzią jest prawdopodobnie praktyka i ćwiczenia.

Proces przesyłania sygnałów pędzących przez tryliony połączeń już sam w sobie jest testem dla obwodów mózgu i pozwala częściom mózgu na tworzenie maleńkich jednostek funkcjonalnych. Użytkowanie kształtuje połączenia w mózgu tak samo jak użytkowanie dróg wpływa na kształt ich sieci. Stare, nie używane drogi zostawia się samym sobie, aż w końcu upomina się o nie otaczająca przyroda. Drogi często używane są rozbudowywane i ulepszane. W rozwijającym się mózgu te wiązania nerwowe, które są wykorzystywane, ulegają wzmocnieniu, nie używane są eliminowane lub osłabiane.

Co więcej, pewne wzorce użytkowania wzmacniają połączenia nerwowe. Kiedy dwa sygnały docierają do komórki w tym samym momencie, połączenia, które je wprowadziły do środka, są selektywnie wzmacniane. Drogi, po których dochodzą sygnały przypadkowe, są ignorowane. Taka procedura umożliwia komórkom nerwowym wysegregowanie tych sygnałów i obwodów, które są ważne.

A oto przykład, w jaki sposób to działa. Kiedy płód kopie nogą wewnątrz matczynego brzucha, grupa nerwów czuciowych w jednym miejscu stopy jednocześnie wysyła wiele sygnałów do mózgu. Sygnały te podróżują różnymi trasami i mogą napłynąć do wielu różnych części mózgu. Ale w jednym miejscu w korze czuciowej sygnały te spotykają się. Połączenia pomiędzy komórkami, które odbierają ten jednoczesny sygnał, są wzmacniane, a połączenia między komórkami, które odbierają sygnały przypadkowe (z dowolnego innego miejsca mózgu czy ciała), są osłabiane lub eliminowane. Skutek jest taki, że pewien punkt w mózgu zaczyna rejestrować wyłącznie wrażenia z tego jednego miejsca w stopie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>