Systemy techniczne i kierownicze

Systemy techniczne i kierownicze mogą być traktowane jako główni odbiorcy społeczni dóbr mobilnych, rozmieszczonych za pomocą mechanizmów funkcjonowania władzy i pieniędzy jako środków kierujących wymianą wkład – produkt z. Ogólnie mówiąc, mechanizmy rządzące tymi

Ograniczoność miejsca wyklucza dalsze rozwijanie tych skomplikowanych relacji. Kontynuuję ich analizę w pracy A Sociological Approach to the Theory of Organization, Admin. Sci. Quart. 1 (1956), str. 63-65, 225-239 (przyp. aut.).

Ten nader istotny temat jest rozwinięty dalej w nie procesami są wszakże zinstytucjonalizowane na szczeblu wyższym niż kierowniczy. Teoria ekonomiczna lansuje ważny „typ idealny” funkcjonowania takich procesów bez decyzji podejmowanych na wyższych poziomach organizacyjnych. Jakich by modyfikacji taki typ idealny nie wymagał – nawet w analizie „wolnorynkowej” ekonomiki wymaga ich w poważnym stopniu – dostarcza on punktu widzenia o kluczowej wadze. 2adne bardziej skomplikowane społeczeństwo nie może funkcjonować bez działania w tej dziedzinie półautomatycznych mechanizmów. O tyle wszakże, o ile takie mechanizmy – np. rynek – działają w kontekście zróżnicowanym, zawsze i w sposób konieczny implikują one coraz wyższe poziomy organizacji strukturalnej ponad szczeblem jednostek kierowniczych, uczestnicząc odpowiedzialnie w układzie wymiany.

Proponuję, żeby wziąć pod uwagę dalsze dwa poziomy, nazwane przeze mnie „instytucjonalnym” i „społecznym”. W celu ich wyróżnienia i opisania będę używał tych samych wzorców podstawowych, co uprzednio, wyposażonych wszakże w odmienną zawartość treściową. W wystarczająco zróżnicowanym systemie społecznym, jednostki kierownicze nie pozostają „nie kontrolowane” czy „nie nadzorowane”. Szczególnie doniosłym zjawiskiem w naszym społeczeństwie jest instytucjonalizacja pewnego typu ciał powierniczych złożonych z „dyrektorów” lub mężów zaufania, posiadających pewne obowiązki i prerogatywy wobec organizacji, która w pewnym sensie jest zwierzchnią wobec osób będących poniżej nich. „Kierownicy” czy „administratorzy” są zasadniczo zatrudnieni etatowo, podczas gdy dyrektorzy czy mężowie zaufania są często niezawodowcami z punktu widzenia organizacji. Przyjmuję, że takie ciała tworzą zasadniczą formę opublikowanym szkicu „Zasadnicze składniki struktury instytucjonalnej społeczeństwa” fprzyp. aut.). tego, co nazywam instytucjonalnym poziomem organizacji w naszym społeczeństwie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>