Sprawa chłopca z Sevenum

O jeszcze dwóch jasnowidzach warto wspomnieć, których zdolności zostały dobrze udokumentowane przez naukowców. Pierwszą’z nich jest Bułgarka Wanga Dimitrowa z miejscowości Petricz. Jej dar prekognicji zrekompensował w pewnej mierze brak zdolności widzenia percepcyjnego. Wanga jest niewidomą. Wieloletnia obserwacja badaczy z Instytutu Sugestologii potwierdziła, że potrafi ona bezbłędnie przewidywać śmierć oraz diagnozować schorzenia i choroby. Jest sławna w całej Europie. Dr Georgij Łozanow stwierdził, że przewidywania przyszłości przez Wangę Dimitrową jest trafne w granicach 80%.

Drugim jasnowidzem, o którym wiemy nieco więcej, był Holender Gerard Croiset z Utrechtu. Urodził się w 1909 r., zmarł w 1980. Liczne badania, jakie przeprowadzili naukowcy Tenhaeff i Bender potwierdziły fenomenalne zdolności jasnowidcze Croiseta. Wyspecjalizował się w rozwiązywaniu zagadek kryminalnych. Odnajdywał ciała zamordowanych, opisywał wygląd zabójców, identyfikował miejsce pogrzebania zwłok.

23 czerwca 1963 r. czasopismo „Haagsch Courant” doniosło o zaginięciu chłopca Wimpje Slee, który mieszkał w Woudenber- gu. Zorganizowano poszukiwania na wielką skalę, ale nie dały one rezultatu. Croiset narysował szkic miejsca, gdzie należy szukać jego ciała. Znaleziono je pod mostem w miejscu wskazanym policji przez jasnowidza. Chłopiec po prostu utopił się, a jego ciało rzeka wyrzuciła pod mostem.

Głośnym echem odbiła się sprawa chłopca z Sevenum. Na podstawie fotografii Croiset zidentyfikował i określił miejsce zakopania zwłok, zaś mordercę opisał następująco: „Widzę mężczyznę (…) wzrost około 170 cm (…) biała koszula (…) ciemne włosy, ciemnoszare ubranie (…) czając się, idzie za chłopcem (…) Oto w tych krzakach wpierw leżało ciało chłopca (…) to za tym krzewem został zamordowany (…) chłopiec jechał na rowerze główną drogą (…) około dwustu metrów stąd morderca ściągnął go z roweru. Chłopiec uciekał, lecz opryszek dogonił go. Niedaleko było pole, a tam ludzie. Szybko zarzucił więc pętlę na szyję i udusił go”.

Na podstawie charakterystyki Croiseta sporządzono domniemany rysopis sprawcy i szybko go schwytano. W 1950 r. sędzia z Leuwarden poprosił jasnowidza, żeby odnalazł teczkę z aktami, która zaginęła w budynku sądu. Jasnowidz po przybyciu do sądu nie tylko wskazał, gdzie ona się znajduje, ale opisał, jakie akta zawiera. Instytut Parapsychologii w Utrechcie posiada setki podobnych relacji pisemnie udokumentowanych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>