SCHLICK – PRÓBA ELIMINACJI METAFIZYKI

Moritz Schlicic urodził się 14. IV. 1882 r. w Berlinie. Gimnazjum realne ukończył w 1900 r. Jego zainteresowania koncentrowały się głównie wokół problemów fizyki i matematyki. Przedmioty te studiował na uniwersytecie w Heidelbergu, Lozannie i Berlinie. Dysertację z zakresu teorii światła pisze pod kierownictwem M. Plancka. Następnie habilituje się w Rostocku, Wykłada na uniwersytetach w Kilonii i Wiedniu, a poza tym w USA na uniwersytetach: Stanford i Berkeley. Zginął tragicznie w roku 1936.

Główny okres działalności naukowej Schlicka przypada na lata jego pobytu w Wiedniu. Stwo- rzone przez niego w 1922 r. seminarium skupiło szereg wybitnych postaci ówczesnego świata nauki i stało się poważnym ośrodkiem, z którego wyrosła filozofia zwana neopozytywizmem. Grono filozofów i naukowców skupionych wokół tego seminarium wydało w roku 1929 manifest filozoficzny, w którym sformułowano podstawowe idee nowej filozofii. Równocześnie grupa ta przyjęła nazwę Koła Wiedeńskiego. Manifest, który nosił tytuł „Naukowy Światopogląd”, atakował dotychczasową filozofię i zapowiadał nowe koncepcje. Członkami Koła Wiedeńskiego byli m. in.: G. Bergman, R. Carnap, Ph. Frank, K. Goedel, O. Neurath. Koło wydawało czasopismo „Erkenntnis”. Działalność Koła zamyka się w okresie 1929-1938. W tym okresie stworzono podstawy filozofii neo- pozytywistycznej. Przyczyny zewnętrzne – faszy- zacja Austrii – przerwały działalność Koła: powstałe w jego kręgu koncepcje filozoficzne w rozmaitych wersjach są kontynuowane po dziś dzień. Wśród neopozytywistów poglądy Schlicka były najkonsekwentniej empirystyczne. Jego prace miały najbardziej filozoficzny charakter. Najważniejszymi pracami Schlicka są: „Allgemeine Erkenntnislehre” 1918: „Die Fragen der Ethik” 1930: „Gesammelte Aufsätze” 1938.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>