Prof. M. Gellman i jego hipoteza

Analogiczną hipotezę wysunął prof. M. Gellman. Jego zdaniem prekognicja to zdolność dekodowania informacji przepływających z przyszłości do teraźnijszości na osi czasu, czyli z przestrzeni ośmiowymiarowej do przestrzeni czterowymiarowej. Gellman uważa, że czas może płynąć także wstecz, gdyż jest względny i odwołuje się do Feymana, który naturę elektronu wyjaśniał jego ruchem wstecz na osi czasu.

Analogicznie argumentują fizycy Puthoff i Targ. Ich zdaniem w powyższym modelu prekognicja powstaje dlatego, że nasza niematerialna świadomość jest wielowymiarowa, a więc przekracza przestrzeń trójwymiarowa. Autorzy piszą: „Zgodnie z tym modelem wiedza prekognicyjna powstaje prawdopodobnie poprzez to, że nasza niematerialna świadomość, tzn. w transie lub we śnie obejmująca więcej niż tylko cztery materialne wymiary, wybiera jeden z wielu stanów istniejących w przyszłości i poprzez przeskoczenie bariery czasu, cofając się, przenosi informację do teraźniejszości (…) transport bitów informacji zmagazynowanych w części przyszłościowej pola czasu, następujące poprzez ekstremalnie szybkie cząstki – tachiony lub tzw. transjony”. (cyt. za Ernst Mecklemburg, „Biuletyn Psychotronika, Nr 10, 1987).

Kolejna hipoteza tzw., futurę memory, fizyka irlandzkiego S. Donella wyjaśnia prekognicję, odwołując się do pamięci symetrycznej, którą obejmuje nie tylko nasze doświadczenia przeszłe, ale również przyszłe i może podświadomie rozpoznawać tzw. wspomnienia uprzedzające. Ostatnia grupa hipotez to pseudonaukowe spekulacje odwołujące się do kosmitów, z którymi rzekomo jasnowidze mają kontakty i od nich czerpią wiedzę na temat przyszłości.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>