Potępienie ludzi

Z tego stwierdzenia, często niewłaściwie interpretowanego, wynika jedynie, kto zostaje potępiony, a nie kto faktycznie się potępił. Analogicznie, gdy Jezus mówił: kto zgrzeszy przeciwko Duchowi Sw., temu nigdy nie będzie odpuszczone: ani w tym, ani w przyszłym życiu, to tym samym określił, jaki grzech na zawsze oddziela człowieka od Boga, czyli skazuje go na potępienie wieczne. Rzecz w tym, że nie wiemy, kto rzeczywiście takiego grzechu dopuścił się. Nasze ludzkie sądy są omylne i cząstkowe, względnie sprawiedliwe i nigdy nie ogarniające wszystkich uwarunkowań i okoliczności życia człowieka. Tylko Bóg zna całą prawdę o człowieku.

Niektórzy teologowie nauczają o potępieniu ludzi już obecnie, ale czynią to na podstawie Tradycji i objawień prywatnych, zwłaszcza Maryjnych, jakie miały miejsce w życiu niektórych świętych. Można to nauczanie traktować jako prawdopodobne, ale nie jako prawdę nieomylną, gdyż nawet papież nie może wiedzieć, kto naprawdę się potępił z ludzi. Kościół wie, kto na pewno się zbawił!

Jest rzeczą znamienną, że Sobór Watykański II w Konstytucji dogmatycznej o Kościele stwierdził: „Dopóki tedy Pan nie przyjdzie w majestacie swoim, a wraz z Nim wszyscy aniołowie, dopóki po zniszczeniu śmierci wszystko nie zostanie poddane Jemu: jedni spośród uczniów Jego pielgrzymują na ziemi, jeszcze inni zażywają chwały, widząc wyraźnie samego Boga troistego i jedynego jako jest, inni dokonawszy żywota poddają się oczyszczeniu” (49).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>