POJĘCIE ISTNIENIA CZ. II

Jestem wolny. A czy ci inni też są wolni? Piotr, Jan, Tadeusz – co z nimi? Czy oni istnieją tak jak ja? To zależy. Z punktu widzenia każdego z nich zapewne tak. Nie mam prawa temu zaprzeczyć. Ale z mojego punktu widzenia istnieją oni inaczej. Dla mnie są oni przedmiotami. Dla nich najważniejsza jest ich świadomość, jak moja dla mnie. Ale ich świadomość jest mi niedostępna. Nie widzę jej. Widzę twarze, oczy, ręce, ciała. Słyszę mowę. Dostrzegam gesty, ruchy, działania. Dla nich wszystko to ma sens, gestykulują, ruszają się, działają w jakimś celu. Ale dla mnie ten sens może być z gruntu inny. A cel, który dla mnie wynika z obserwacji, jako cel, przez każdego z nich postawiony przed sobą, może zasadniczo różnić się od tego nieznanego mi celu, przyjmowanego przez nich w rzeczywistości. Imputując im pewien cel, interpretując ich zachowanie się, traktuję ich jak rzeczy. Uprzedmiota- wiam ich. Zniewalam. Odbieram im wolność, gdyż ograniczam ich możliwości. Piętrzę przed nimi przeszkody, z których największą jestem ja sam.” Przez fakt, że na nich patrzę, że o nich myślę, że tworzę sobie pewien ich obraz, podczas gdy oni nie mają żadnego wpływu na to, co widzę, co myślę, co wyobrażam sobie – przez ten fakt stają się oni zależni ode mnie. Tak jak ja jestem zależny od nich.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>