Parapsychologia klasyczna

W moim przekonaniu klucz do zrozumienia zjawisk parapsychicznych tkwi w istocie psychizmu. Podzielam zdanie tych ne- urofizjologów, którzy twierdzą, że psychizm ludzki jest energią niefizykalną. Nie znamy istoty, w jaki sposób łączy się w integralną całość z fizycznym ciałem, konstytuując naturę ludzką.

Jest to jeden od wieków największych i najtrudniejszych problemów filozoficznych – stosunek psychiki do ciała lub tego, co fizyczne do tego, co duchowe. W jaki sposób psychika łączy się z ciałem? Drugim elementem wyjaśniającym zagadkę prekog- nicji jest niewątpliwie pojęcie informacji. Ma rację ks. profesor M. Lubański, pisząc: „Okazało się, że nie można poprzestawać na dwu elementach przy opisie świata, mianowicie na masie i energii. Niezbędne jest dodanie dalszego, niesprowadzalnego do wymienionych, elementu, którym jest informacja.” (cyt. Z zagadnień filozoficznych przyrodoznawstwa i filozofii przyrody, tom III, ATK, 1979).

Pierwiastek duchowy immanentnie nie tylko przenika całe ciało człowieka do poziomu cząstek elementarnych, determinując materię do bycia ciałem, ale również to ciało transcenduje. Gdyby psychika ludzka była w swych właściwościach oraz istocie, to znaczy w swej strukturze bytowej, materialna, czyli stanowiła jedynie funkcję ośrodkowego układu nerwowego, wówczas żadnych zjawisk parapsychicznych by nie było, gdyż energia fizyczna lub ogólnej materialna ze swej istoty ich nie przejawia.

Parapsychologia klasyczna dziś przekształca się w dyscyplinę naukową zwaną psychotroniką. Jest to dziedzina interdyscyplinarna, posługująca się metodami biofizyki, biologii, psychologii, neurofizjologii, bioelektroniki, itd. Stawiane są śmiałe, niekonwencjonalne hipotezy, fąrmułowane teorie i testowane doświadczalnie. Zdaniem wielu naukowców (by wymienić niektórych: Soczewanow, Awramienko, Kogan, Targ, Puthoff, Paneti, Tar, Puharich, Roli, Morris, Dubrow) zdolności parapsychiczne takich fenomenów jak: Uri Geller, Matthieu Maning, Borys Jer- mołajew, Nina Kułagina, Dżuna Dawitaszwili, Ingo Swan, Jun Sekiguchi, Masuaki Kiyoto, Mike Edwards, Steve Shaw – wymieniam tylko najwybitniejszych) zostały wielokrotnie sprawdzone i empirycznie udowodnione w laboratoryjnych, kontrolowanych warunkach przy użyciu najnowocześniejszych metod, jakimi dysponuje nauka współczesna. Ten właśnie nurt badań zdaje się rokować największe nadzieje (por. Psychotronika. Materiały na IV Ogólnopolską Konferencję Polskiego Towarzystwa Psychotronicznego, Warszawa 1987).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>