Mignet i jego poglądy

„Dzień 10 sierpnia – powiada Mignet w innym miejscu tejże pracy – byi dniem powstania tłumu przeciwko klasie średniej i monarchii konstytucyjnej, podobnie jak dzień 14 lipca był powstaniem klasy średniej przeciwko klasom uprzywilejowanym i nieograniczonej władzy korony. Od 10 sierpnia datuje się dyktatorski i samowolny okres rewolucji. Ponieważ sytuacja stawała się coraz bardziej nieznośna, rozgorzała olbrzymia wojna, która spowodowała nowy przypływ energii, ta zaś żywiołowa, nie zorganizowana energia – bo pochodząca od mas ludowych – uczyniła panowanie klasy niższej niespokojnym, uciążliwym i okrutnym. Wówczas cała sytuacja uległa radykalnej zmianie: celem była już teraz nie wolność, ale powszechne ocalenie. Toteż cały okres Konwentu od upadku konstytucji z 1791 r. do powołania dyrektoriatu przez konstytucję III roku był jedynie długotrwałą wojną rewolucji przeciwko partiom politycznym i przeciwko Europie. Zresztą czyż mogło być inaczej?”

Podobnie jak Thierry, Mignet jest zdecydowanym przedstawicielem klasy średniej. Gdy idzie o ocenę politycznej działalności tej klasy, Mignet gloryfikuje środki przemocy: „praw swych – powiada – dochodzi się tylko siłą”.

U Guizota znajdujemy te same tendencje, te same sympatie i ten sam punkt widzenia, z tą różnicą, że tendencje te i sympatie wyraża on w sposób ostrzejszy i bardziej stanowczo określa swój punkt widzenia. Już w swych Essais sur Vhistoire de France (Szkice z historii Francji), które ukazały się w roku 1821, Guizot formułuje bardzo jasno pogląd na to, co stanowi podstawę gmachu społecznego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>