Język: nauka zapominania, zapominanie nauki

Są języki, których nauczenie się nie od urodzenia jest prawdziwą torturą, zwłaszcza jeśli chce się nimi mówić dobrze. Wiele języków azjatyckich, takich jak chiński czy tajski, to języki wysoce tonalne. Słowa, które dla kogoś nie mówiącego danym językiem od urodzenia, brzmią identycznie, są w istocie lekko różniącymi się tonalnymi wariacjami, mającymi zupełnie inne znaczenia. Może to czasami prowadzić do zabawnych lub kłopotliwych sytuacji. Po roku pobytu w Tajlandii pewna przebywająca tam w ramach wymiany studenckiej Amerykanka głośno po tajsku pożegnała swoją koleżankę i powiedziała, że pojedzie do domu na rowerze. Koleżanka cicho wytłumaczyła Amerykance, że właśnie powiedziała, że ma zamiar pierdnąć rowerem do domu. Dla młodej cudzoziemki oba te czasowniki brzmiały niemal identycznie.

Badania wykazały, że noworodki i paromiesięczne niemowlęta umieją rozróżniać bardzo liczne oraz bardzo niewiele różniące się słowa występujące w językach świata, nawet dźwięki, których nigdy przedtem nie słyszały. W istocie potrafią wychwycić różnicę pomiędzy wszystkimi 150 dźwiękami języków ludzkich. Ale dzieci mające rok nie potrafią już odróżniać dźwięków rodzimego języka od lekko tylko różniących się dźwięków innego języka. Dzieje się tak dlatego, że mózg wrzuca do jednego worka obcy dźwięk i ten, który jest do niego najbardziej zbliżony w rodzimym języku.

Językoznawcy uważali, że dzieci uczą się wyłącznie rozpoznawać dźwięki swojego języka po tym, jak zaczynają rozumieć znaczenie słów mniej więcej w dziesiątym miesiącu życia. Na przykład sądzili, że dzieci mogą się uczyć różnicy między dźwiękami d i z, kiedy nabierają świadomości, że „dąb” i „ząb” to dwie różne rzeczy.

Jednak Particia K. Kuhl, psycholog z Uniwersytetu Waszyngton w Seattle, wraz z kolegami, pokazała, że już sześciomiesięczne dzieci uczą się kluczowych dźwięków swojego języka, zwanych fonemami. Jeszcze zanim zaczną rozumieć znaczenie słów złożonych z tych fonemów, zaczynają formować prototypowe przykłady fonemów, które będą im potrzebne do nauki słów w ojczystym języku. Dzieciom pozostanie umiejętność rozróżniania subtelnych wariacji w ojczystym języku, ale niuanse wymowy innych języków zaczynają im się zacierać. To dlatego dorosłym tak trudno nauczyć się mówić w obcym języku bez akcentu. Kiedyś, jako dzieci, posiadali umiejętność rozróżniania tych dźwięków, ale zapomnieli, jak się to robi.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>