Jeden z najważniejszych sporów filozoficznych

Jest to jeden z najważniejszych sporów filozoficznych, w którym bronię tezy, że istnieje wiele pytań, na które ze względów empirycznych nie można odpowiedzieć, lecz że nie ma żadnego rzeczywistego pytania, na które odpowiedź byłaby logicznie niemożliwa Skoro tylko ten drugi rodzaj niemożliwości odznacza się taką samą beznadziejnością i fatalnością, które zawiera ignorabimus i które powodują, że filozofowie mówią o „Zagadce Bytu” i wpadają w rozpacz z powodu takich problemów jak „poznanie rzeczy samej w sobie” i podobnych, to uznanie mojego poglądu będzie pomocne dla tych wszystkich, którzy niepotrzebnie rozmyślają nad niedoskonałością wiedzy ludzkiej w zakresie najważniejszych problemów. Nikt nie może w sposób rozsądny narzekać na empiryczną niemożliwość poznania wszystkiego, gdyż byłoby to równoznaczne z narzekaniem, że nie możemy żyć we wszystkich czasach i we wszystkich miejscach. Nikt nie pragnie znać wszystkich faktów i nie potrzeba ich znać – rzeczywiście istotne zasady wszechświata przejawiają się wszędzie i zawsze. Nie twierdzę, oczywiście, że są one widoczne na pierwszy rzut oka, lecz można je zawsze odkryć za pomocą starannych i przenikliwych metod nauki.

Jak mogę to udowodnić? Co przekonuje nas 396 o tym, że niemożliwość rozwiązywania pytań nigdy nie należy do pytania jako takiego, nigdy nie jest sprawą zasady, lecz zawsze jest spowodowana przypadkowymi empirycznymi warunkami, które pewnego dnia mogą ulec zmianie? Brak tu miejsca na szczegółowy dowód, wskażą tylko ogólnie, jak dochodzimy do takich wniosków.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>