Jasnowidz i przedmiot kontaktowy cz. II

Otóż w świetle, jako fali elektromagnetycznej, zakodowane są informacje dotyczące obiektu, od którego światło pochodziło. Teoria śladowa zakłada analogicznie, że w otaczających nas przedmiotach zakodowane są informacje zdarzeń, w których ten przedmiot uczestniczył. Teoria ta nie wyjaśnia, co i w jaki sposób koduje informacje. Jak informacja tkwi w przedmiocie? Tym niemniej teoria ta wydaje się być prawdopodobna. Niektóre fakty ją potwierdzają. Np. ks. Klimuszko nie mógł niczego powiedzieć o danym osobniku, jeśli jego fotografia była starsza niż 30 lat.

Informacje zakodowane w tej fotografii były już zatarte, wymazane, bezśladowe, zatem nadwrażliwość jasnowidza nie mogła z nich czegokolwiek wyczytać. Obecnie nie wiemy, jaka jest natura informacji i w jakiej formie śladowej jest zakodowana. Gdybyśmy to wiedzieli, to można by skonstruować aparaturę dekodującą i dzięki niej odtwarzać dowolne wydarzenia w czasie minionym. Tym sposobem wiele zagadek historycznych i kryminalnych zostałoby rozwiązanych. Teoria śladowa nie została empirycznie zweryfikowana, ale przesłanki, na jakiej się opiera są prawdopodobne.

Moim zdaniem, jeżeli jest tak, że zjawiska i wydarzenia w jakiś sposób utrwalają się w przedmiotach fizycznych i informacyjnie, to jasnowidz odczytuje te informacje na zasadzie subcep- cji bodźców podprogowych. Prawo to zostało odkryte i zweryfikowane doświadczalnie przez psychologów amerykańskich. Udowodnili oni, że organizm człowieka odbiera bodźce poniżej wrażliwości receptorycznej neuronów, ale zjawisko to zachodzi poza naszą świadomością i jest odbierane podświadomie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>