Ciała powiernicze

Ciała powiernicze mają ze swej strony pewne obowiązki nadzorowania i prerogatywy w stosunku do organizacji kierowniczych, które kontrolują. To, co dają one takim organizacjom – można określić jako „legitymacja prawna” i pewnego rodzaju poparcie. […] Rola ciał kierowniczych w tym kontekście polega nie tyle na tym, by mówić egzekutywom, co mają robić – to znaczy nie na sprawowaniu „pionowego zwierzchnictwa” nad nimi — ile na tym, by zakreślić szerokie limity tego, co egzekutywy mogą czynić, i by zapewnić względnie szerokie poparcie społeczne dla takiej działalności. To zadanie jest główną przyczyną, dla której takie ciała tylko w części składają się z „zawodowców” danej dziedziny.

Taka tedy jest istota wkładów i produktów, którymi manipulują takie instytucjonalne organizacje? Może to być uwidocznione przez zestawienie ze szczeblem kierowniczym. Ten ostatni zajmuje się tym, co – by użyć dla ilustracji przykładu ekonomicznego – jest zasadniczo „obiegiem cyrkularnym” rozmieszczanych dóbr wymienianych na użyteczne „produkty” operacji technicznych. Chociaż udział w rynkach i rezerwach osiągalny przez poszczególną jednostkę kierowniczą nie jest stały, a raczej poddany wszelkiego rodzaju modyfikacjom konkurencyjnym, zasadniczym obowiązkiem jednostki instytucjonalnej nie jest określanie, jaka część zasobów społecznych ma przypaść poszczególnej jednostce, ale raczej pomoc w ocenie typu funkcji, którym te jednostki służą. Zasadniczo na tym właśnie poziomie są ulokowane funkcje ciał kierowniczych wobec sytuacji zewnętrznej. W przypadku przedsiębiorstw „businessu” przykładem jaskrawym jest problem polityki dywidend lub obracania zysków na inwestycje. Problem: inwestować czy nie w program produkcji ekonomicznej, nie jest po prostu sprawą „businessu”, ale kwestią wyboru pomiędzy ekonomicznym i nieekonomicznym lub konsumpcyjnym zużyciem zasobów. Podobnie w dziedzinie oświaty czy służby zdrowia: muszą być podjęte decyzje określające miejsce tych funkcji w całokształcie społeczeństwa oraz koszty (w sensie wycofania dóbr ruchomych z innych funkcji) utrzymania ich na danym poziomie. Dobra pieniężne grają decydującą rolę w tych wszystkich decyzjach, nie są wszakże jedyne. Wyrażenie pozytywnej oceny, autoryzacja organizacyjna i poparcie – to inne zasadnicze czynniki.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>