Category Bez kategorii

Cudowna podróż cz. II

Przykład taki opisano w Skandynawii. Uczeni fińscy, korzystając z obszernych i bardzo szczegółowych akt medycznych, badali przypadki zachorowań na schizofrenię. Typowymi objawami tej strasznej choroby psychicznej są: zamknięcie się w sobie, halucynacje, zaburzenia myślenia i zachowania. Naukowcy analizowali historie choroby schizofreników i ich rodzin pod kątem wskazówek co do możliwych przyczyn zachorowań i stwierdzili częstsze występowanie schizofrenii u osób, których matki chorowały na grypę podczas drugiego trymestru ciąży. Właśnie w drugim trymestrze niektóre ważniejsze komórki nerwowe wędrują do kory mózgowej. Kiedy uczeni przyjrzeli się niektórym z tych komórek w mózgach schizofreników, okazało się, że znajdują się one w obszarze tuż pod korą, ale nie dotarły do samej kory. Postawiona przez naukowców teza jest zatem taka, że wirus grypy ingeruje w komunikację komórek podczas ich migracji, być może utrudniając im poruszanie się albo majstrując przy znakach drogowych, które mają doprowadzić je do celu.

czytaj więcej

Ossowiecki wierzył w potęgę nauki i techniki

Wynika stąd, że zdaniem Ossowieckiego klucz do zagadki jasnowidzenia tkwi w pojęciu nadświadomości, owej właściwości duszy, dzięki której człowiek może transcendować świat materialny i jakby podłączyć się do świadomości Absolutu. Bóg istnieje niezależnie od czasu, przestrzeni i stworzonej przez siebie materii. Jest wszechwiedzący a Jego Duch wszystko przenika. Jasnowidz dzięki swej nadświadomości może czerpać z tej wszystko przenikającej świadomości Boga. Ponieważ Bóg jest wszechwiedzący, zatem jasnowidz może przynajmniej w pewnym zakresie widzieć to, co było i to, co nastąpi.

czytaj więcej

Tajemnica życia nadprzyrodzonego

Dominik mógłby objawić się również pod postacią staruszka, tylko że wtedy nie byłby przez ks. Bosko rozpoznany. Jego odpowiedź jest teologicznie precyzyjna: „toteż zdaje się tobie, że mam ręce, nogi, głowę. Nie mógłbyś mnie uchwycić, ponieważ jestem czystym duchem. To jest tylko postać zewnętrzna, która sprawia, że możesz mnie poznać”.

czytaj więcej

Telepatia i jej wyjaśnienie – kontynuacja

W takiej holografii wizja świata człowieka a właściwie wszystkie właściwości psychiczne są niczym innym tylko falami stojącymi rozprzestrzenionymi w całej hipersferze, zaś wszechświat gigantyczną kliszą holograficzną, w której te fale są zakodowane.

czytaj więcej

Teoria atawistyczna – kontynuacja

Teoria ta ma jednak wiele słabych punktów. Po pierwsze, gdyby retrokognicja były rezultatem genetycznego doświadczenia naszych przodków, to przejawiałaby się u wszystkich ludzi a nie tylko u nielicznych jednostek. Po drugie, biologia molekularna i genetyka zaprzeczają możliwości dziedziczenia doświadczeń dziedzicznych. Gdyby było przeciwnie, to dziecko przychodzące na świat nie musiałoby się niczego uczyć od początku. Wreszcie po trzecie, gdyby retrokognicja była wynikiem dziedziczenia, to byłoby niemożliwe odczytywanie wydarzeń minionych, które nie były udziałem naszych przodków. Tymczasem zwróćmy uwagę, że Ossowiecki odtwarzał wydarzenia i okoliczności z życia osób zupełnie z nim nie spokrewnionych. Z powyższych powodów można teorię atawistyczną uznać za błędną!

czytaj więcej

Umiejętności Ossowieckiego cz. II

Za tym dzieckiem posuwa się cicho w mroku jakaś postać. To straszny człowiek. Niesie w ręce walizki. W tej walizce jest sznur, siekiera, łom żelazny, raczej kawał żelaza. Jest nie w walizce, lecz w jego kieszeni. Ten człowiek, mężczyzna lat około 40, ma złe zamiary, bardzo złe zamiary. Przyśpiesza kroku, równa się z dziewczynką, wzdycha jęcząc. Zapytuje bardzo grzecznie, czy nie mogłaby mu ponieść trochę walizki. Mówi, że jest bardzo zmęczony i chory. Utyka na nogę. Spieszy się na pociąg, a z walizką trudno mu szybciej iść.

czytaj więcej

Usnąć, a może śnić

Przez ostatnie cztery do sześciu tygodni ciąży przyszła matka stwierdza, że coraz trudniej jej spać, gdyż kula tkwiąca w jej brzuchu uciska i rozpycha się. Część pań na pewno zirytuje się słysząc, że w tym okresie płód spędza około 95% czasu śpiąc. Niektóre powiedzą, że to niemożliwe, skoro jedną z przyczyn, dla których one nie mogą spać, jest to, że młody mistrz kung fu w ich brzuchu zmusza je do czuwania przez większą część nocy. Ale kopniaki i kuksańce rozdawane przez dziecko są tylko skutkiem tego, że jest ono marnym współlokatorem w łóżku. Te ruchy mięśni mają miejsce głównie podczas lekkiego snu i nie różnią się od naszego przewracania się na drugi bok czy poruszenia nogą w środku nocy.

czytaj więcej

Usnąć, a może śnić – dalszy opis

Na podstawie wszystkich dających się zmierzyć wskaźników można sądzić, że faza REM u płodu jest niemal identyczna jak u dorosłych. Podczas tej fazy dzieci w łonie mają takie same szybkie ruchy gałek ocznych, zmienia im się tętno i drżą mięśnie. Nasila się również czynność i metabolizm mózgu. Rodzi się więc pytanie: czy dzieci w łonie matki też mają sny? Czy one w nocy też włączają tak dobrze znany nam kanał pokazujący czasami przerażającą, czasami znów podtrzymującą na duchu mieszankę uczuć i wrażeń?

czytaj więcej

Testy przygotowujące do egzaminu selekcjonerskiego

Selekcjoner to bardzo dobry zawód. Wybiera najlepszych zawodników dla klubów piłkarskich, zarabia krocie, ale tylko wtedy, gdy jest dobry i potrafi efektywnie pracować. Jest to jego praca i jego pieniądze. Każdy chce zarabiać dobrą kasę, bo dzięki temu będzie mógł lepiej się utrzymać. Jego praca polega na obserwowaniu klubów, sprawdzaniu jaki potencjał mają zawodnicy i wyborze, którego zawodnika namówi na przejście do innego klubu. Praca selekcjonera jest ważna, ale zanim się do niej przystąpi trzeba wziąć udział w kursi, przygotować się do egzaminu selekcjonerskiego i go zdać. Praca selekcjonera jest ważna i niejedna osoba chce ją podejmować. Warto zatem pracować w takim zawodzie i czerpać z niego zadowolenie. Dzisiaj praca selekcjonera ma znaczenie i jest bardzo ważna...

czytaj więcej

Spuścizna teoretyczna Plechanowa

Istniała nawet w latach 20-tych tendencja przeciwstawiania Plechanowa-teoretyka Leninowi- -praktykowi, tendencja, wywołana, między innymi, słabą jeszcze w owym czasie znajomością dorobku filozoficznego Lenina. W latach 30-tych akcentowano natomiast przede wszystkim przeciwstawność pozycji politycznej Plechanowa stanowisku politycznemu Lenina i bolszewików. W związku z tym ustalił się przy rozpatrywaniu całości poglądów Plechanowa pewien schemat, biorący za podstawę oceny jego dorobku teoretycznego przede wszystkim kryteria polityczne. Oczywiście, rozpatrywanie poglądów filozoficznych i teoretycznych Plechanowa głównie przez pryzmat jego działalności politycznej nie mogło nie prowadzić do zniekształcenia jej obrazu. Krytyka radziecka wskazała częściowo na szkodliwość takich tendencji, w związku z licznymi dyskusjami na temat twórczości Plechanowa w okresie powojennym. Z drugiej strony pewne cechy działalności teoretycznej Plechanowa poddał krytyce wybitny włoski marksista Antonio Gramsci. Traktuje on Plechanowa jako głównego przedstawiciela tradycyjnego „prądu ortodoksyjnego” w marksizmie, który wbrew swemu zarzekaniu się grzeszy – jak sądzi Gramsci – pewnego rodzaju „wulgarnym materializmem” i „pozytywistycznym” stylem myślenia.

czytaj więcej

Sposób unikania herezji – ciąg dalszy

Jeśliby jednakowoż herezja filozoficzna mogła wyjątkowo wyzbyć się swego jadu i uznać, że jest mitem, obrazowym sposobem zdawania sprawy z niektórych zbiorów faktów i oświetlania ich, użyczania im pewnej pozornej jedności i rytmu, wówczas najsilniejsze bodźce dla jadu znalazłyby się w przeciwstawnych sferach. Często bowiem herezja powstaje z nienawiści do błędu, jeśli nie z umiłowania prawdy. Często również powstaje jako reakcja na inne herezje. Człowiek widzi, jak fałszywy jest system innego człowieka w pewnym szczególe, który na nim samym wywarł inne wrażenie, spieszy więc, w swej nienawiści do błędu w tej właśnie sprawie, do skonstruowania systemu przeciwstawnego w tym właśnie szczególe, gdy w każdym innym względzie będzie naśladować swego oponenta. Jako krytyk jest pewien swego puryzmu w jednej kwestii demaskując mit, nigdy jednak nie podejrzewa, że to, czego nie zbadał, a uznał za swoje, i że nawet to, co sam proponuje, może być również baśnią. Będąc dumnym ze swego radykalizmu, nie jest w stanie wyobrazić sobie, iż znajduje się w błędzie. Jeśliby jednak oponent prezentował swój, budzący sprzeciw, pogląd jako osobistą impresję, jako ekspresję osobistego doświadczenia, które nie może w żadnym wypadku kwestionować odmiennego doświadczenia innych ludzi, nigdy nie uległby pokusie kłamania dla przyjemności, wykazania kłamstwa innych, a własną autoekspresję rozwijałby szczerze, spokojnie i pogodnie.

czytaj więcej